VLAARDINGEN– De Rotterdamse rechtbank legt de Vlaardinger Wesley W. (28) een celstraf van 3 maanden op. De man zit al maanden vast in de gevangenis van Alphen aan den Rijn en bedreigt midden in de nacht een huisarts. Vervolgens weigert hij spullen van zijn werkgever terug te geven.
Het Openbaar Ministerie wil hem veel harder aanpakken: 273 dagen cel, waarvan 100 dagen voorwaardelijk, plus verplichte behandeling en reclasseringstoezicht. De rechter veegt dat echter van tafel. ‘Niet proportioneel’, luidt het oordeel. Omdat Wesley sinds februari al vastzit, zit hij zijn straf in feite al uit.
De ellende begint in de nacht van 9 februari. Tijdens een nachtdienst krijgt een huisarts een agressief telefoontje. Aan de andere kant van de lijn klinkt: ‘Ik weet waar je woont, ik sla de tanden uit je bek.’De arts herkent meteen de stem van W., met wie hij eerder te maken heeft gehad. Het nummer blijkt daadwerkelijk van hem te zijn. W. probeert de schuld af te schuiven op zijn ex-vriendin, maar de rechtbank gelooft daar geen woord van.
De huisarts is zo ontdaan dat hij zijn dienst niet afmaakt, zich ziek meldt en aangifte doet. De rechter noemt de bedreiging zeer ernstig, zeker omdat huisartsen in de nacht extra kwetsbaar zijn.
Kort daarna ontstaat ruzie met zijn werkgever. W. weigert een bedrijfsauto en gereedschap terug te geven. De auto duikt later op in De Lier, het gereedschap vindt men bij de woning van zijn vriendin. W. eist eerst geld voordat hij iets teruggeeft. De rechtbank ziet dit als bewuste verduistering. Toch vist de werkgever achter het net: zijn claim voor schadevergoeding wordt afgewezen en doorverwezen naar de civiele rechter. Ook de huisarts krijgt niets, omdat zijn schade onvoldoende onderbouwd is.
W. is geen onbekende voor politie en justitie. Zijn strafblad puilt uit van eerdere veroordelingen, onder meer voor geweld en bedreiging. Toch besluit de rechter hem niet opnieuw onder toezicht te plaatsen, omdat er geen recente reclasseringsrapportage is en hij al maanden vastzit.
Tijdens de zitting toont W. geen enkel berouw. Hij blijft ontkennen en schuift alles af op zijn ex. De rechter maakt korte metten: ‘U bent verantwoordelijk voor uw eigen telefoon en uw eigen gedrag.’ Hoewel W. zijn straf al uitzit, blijven de gevolgen merkbaar. De huisarts is nog altijd aangeslagen en de werkgever zit met de schade. De rechtbank spreekt weinig vertrouwen uit dat W. zijn leven betert. In Vlaardingen staat W. inmiddels bekend als iemand die grenzen overschrijdt en daar nu de prijs voor betaalt.
