ROTTERDAM– De 37-jarige Nigel C. is door de Rechtbank Rotterdam veroordeeld tot een gevangenisstraf van 30 maanden. De man, geboren in Amsterdam en van Soedanese afkomst, blijkt samen met anderen verantwoordelijk voor een reeks geraffineerde oplichtingen waarbij vooral ouderen het slachtoffer zijn. De rechter acht bewezen dat hij heeft meegewerkt aan oplichting, diefstal, poging tot oplichting en witwassen. Het Openbaar Ministerie eiste een celstraf van 36 maanden. De rechtbank kiest voor een lagere straf. Reden daarvoor is dat C. tijdens de zitting verklaart dat hij kampt met ernstige gezondheidsproblemen. Daarvan liggen geen medische stukken in het dossier, maar de rechtbank acht zijn verhaal geloofwaardig genoeg om hiermee rekening te houden. Detentie zal voor hem zwaarder uitpakken dan voor anderen, aldus de rechter.
Tussen begin juli en eind oktober 2024 worden 19 mensen gebeld door oplichters die zich voordoen als medewerkers van een bank of van een fraudeteam. Daarna volgt vaak een tweede telefoontje van een zogenoemde wijkagent. Er wordt verteld dat er een virus op de computer zit, dat er verdachte transacties zijn ontdekt of dat criminelen in de buurt actief zijn. Sommige slachtoffers horen zelfs dat er een schietpartij is geweest waarbij hun naam opduikt. De slachtoffers, veelal op leeftijd, krijgen het verzoek om waardevolle spullen en bankpassen ‘voor controle’ mee te geven aan iemand die bij hen langskomt. Een codewoord wordt afgesproken om vertrouwen te wekken. Daarna verschijnt een mededader aan de deur, die sieraden, elektronica, contant geld en andere spullen meeneemt. In een aantal gevallen wordt met de buitgemaakte bankpassen nog dezelfde dag geld gepind. De totale buit bestaat uit bankpassen, pincodes, telefoons, tablets, contant geld, horloges, kluizen, sieraden, schilderijen en zelfs verzamelobjecten.
De rechtbank ziet C. als een centrale schakel in deze georganiseerde aanpak. Hij is de tweede beller die zich voordoet als een wijkagent of medewerker van een ondersteuningsteam. Zijn taak is om het verhaal van de eerste beller geloofwaardiger te maken. Juist die tweede oproep zorgt ervoor dat slachtoffers het verhaal vertrouwen en meewerken. Volgens de rechtbank is er sprake van een nauwe samenwerking tussen meerdere betrokkenen, waarin C. een vaste plek inneemt. De rechtbank ziet voldoende bewijs dat C. actief meedoet. In de woning waar hij verblijft, wordt een Nokia-telefoon aangetroffen in een ladekast die volgens zijn partner aan hem toebehoort. De rechter gelooft de eerste verklaring van de partner, die dit zegt tijdens een politieverhoor en niet haar latere verklaring tijdens de zitting waarin ze dit ontkent. Verder blijkt uit zendmastgegevens dat de Nokia-telefoon vrijwel altijd op dezelfde locatie is als de zwarte iPhone van C. Ook duiken Snapchatgesprekken op waarin plannen voor oplichting worden besproken. Een van de betrokken accounts is gekoppeld aan het telefoonnummer van de verdachte én aan het IP-adres van het huis waar hij verblijft. In een filmpje dat via dat account wordt gedeeld, is te zien dat met een Nokia wordt gebeld naar het nummer van een van de slachtoffers.
De rechtbank stelt vast dat de oplichting plaatsvindt in onder andere Rotterdam, Amsterdam, Utrecht, Barneveld, Beverwijk, Driehuis, Wijdewormer en Nederhorst den Berg. Veel slachtoffers zijn kwetsbaar en voelen zich na afloop onveilig in hun eigen huis. Een aantal mensen spreekt hierover tijdens de zitting. De schade is groot, zowel emotioneel als financieel.
In vier gevallen wordt met bankpassen gepind, voor bedragen van 140 tot 1.200 euro. De rechtbank acht ook bewezen dat C. zich schuldig maakt aan witwassen, doordat hij geld en goederen van misdrijven onder zich heeft. De rechtbank verklaart de in beslag genomen Nokia-telefoon, twee sieradendozen en twee ringen verbeurd. Die zijn volgens de rechter ofwel gebruikt bij de oplichting ofwel verkregen door het misdrijf.
Naast zijn celstraf moet C. ook schadevergoedingen betalen aan meerdere slachtoffers. Het totale bedrag loopt in de duizenden euro’s en verschilt per geval. Zo wijst de rechtbank een vergoeding toe van 4.630 euro aan een van de slachtoffers voor materiële schade. Een ander krijgt 2.670,05 euro toegekend, terwijl een derde slachtoffer recht heeft op 4.075,99 euro, waarvan 1.000 euro is bedoeld voor immateriële schade. Voor het psychisch leed dat een ander slachtoffer is aangedaan, kent de rechtbank een vergoeding toe van 750 euro. Ook wordt vastgesteld dat een van de benadeelden 1.640 euro ontvangt, terwijl een ander recht heeft op 480 euro, vermeerderd met de gemaakte proceskosten. Nigel C. is voor deze bedragen hoofdelijk aansprakelijk samen met zijn mededaders. Dat betekent dat wanneer een ander uit de groep betaalt, zijn eigen betalingsverplichting voor dat deel komt te vervallen.
C. blijkt eerder veroordeeld voor soortgelijke feiten, maar dat ligt meer dan 5 jaar terug. Daarom telt dat strafblad niet zwaar mee. Wel houdt de rechtbank hem verantwoordelijk voor zijn recente betrokkenheid bij de huidige zaak, die volgens de rechter uiterst gewiekst en misleidend is opgezet. De straf moet volledig worden uitgezeten in een penitentiaire inrichting. Pas daarna komt mogelijke vrijlating in beeld. Van elektronische detentie of een lichtere maatregel is geen sprake.
De rechtbank noemt de oplichtingspraktijken ‘laaghartig’ en ‘misleidend’, vooral omdat de slachtoffers ouderen zijn die veel vertrouwen stellen in officiële instanties. De werkwijze is doelbewust opgezet om dat vertrouwen te misbruiken. Volgens de rechters heeft Nigel C. nooit stilgestaan bij de gevolgen voor de slachtoffers, maar alleen oog gehad voor financieel gewin. ‘Met zijn handelen tast de verdachte het vertrouwen in hulpdiensten aan en zorgt hij voor angst en onrust onder ouderen’, stelt de rechtbank. ‘Een gevangenisstraf is de enige passende reactie.’
Pleuris sudanese klauwen afhakken en dan in de noordzee dumpen dit afval
Hoe welbespraakt ben je toch Ton.
@ Kreuger , hij is tenminste wel eerlijk , iets wat we van jouw met al je aliassen nooit kunnen zeggen ……………………………..