ROTTERDAM– In de fietsbuis van de Maastunnel zijn foto’s van 40 vrouwen te zien, in het kader van het zogenaamde Rotterdamse Jaar van de Vrouw. Het gaat volgens de gemeente om vrouwen die de stad zouden hebben gevormd, maar wie naar de portretten kijkt, ziet al snel dat het eerbetoon eerder een uithangbord van politiek-correct denken is dan een nuchtere weergave van echte prestaties.
Een vijfde van de vrouwen is van niet-westerse afkomst. Daardoor wordt een zwaargewicht als stedenbouwkundige Riek Bakker, die de Kop van Zuid op de kaart zette, in één adem gepresenteerd met Amina Hussen, die wat projecten opzette in Het Oude Westen. Ook is er plaats voor het Surinaams Vrouwen Kollektief en zakenvrouw Souad El Hamdaoui. Bekende Rotterdammers met internationale naam, zoals ontwerpster Marlies Dekkers of de zussen Paay (Star Sisters), ontbreken opvallend genoeg. In hun plaats duiken figuren op als Lotte van Eijk, die zichzelf profileert als ‘fat activist’, of Nora Storm, die in 2007 nog verdacht werd van fraude, maar niet werd vervolgd, want maatschappelijk nuttig, aldus destijds het OM.
De opzet van de expositie, die door de gemeente als ‘krachtig en inspirerend’ wordt verkocht, lijkt vooral een poging om te voldoen aan de eisen van diversiteit. Dat blijkt ook uit de manier waarop voormalige sprintkoningin Nelli Cooman wordt gepresenteerd. De meervoudig Europees en wereldkampioene staat er slechts bij als ‘athlete’, een beschrijving die haar indrukwekkende sportcarrière volledig tekortdoet. Aan de andere kant hangt Nelly Soeters, die decennia geleden al waarschuwde dat gastarbeid de stad meer problemen dan voordelen zou brengen. Dat zij toch een plek in de tentoonstelling heeft gekregen, valt positief op.
De tentoonstelling, geopend door burgemeester Carola Schouten (CU), maakt onderdeel uit van een reeks activiteiten waarmee Rotterdam dit jaar de vrouw centraal wil stellen. Volgens de organisatoren laat de selectie zien hoe vrouwen Rotterdam door de tijd heen hebben gevormd, maar wie verder kijkt dan de wervende woorden, ziet vooral een rommelig overzicht waarin bewezen daden en twijfelachtige keuzes zonder onderscheid naast elkaar hangen.
Is deze tentoonstelling werkelijk een eerbetoon, of eerder een politiek visitekaartje dat vooral aansluit bij de tijdgeest? Eén ding is zeker: de selectie zegt minstens zoveel over de makers als over de stad zelf.
Net zoals de rest van Rotterdam, is de tunnel gebouwd met bloed, zweet en tranen door mannen, blanke mannen om precies te zijn. (op een enkele niet-blanke na).
De vraag aan het Rotterdamse bestuur: Wanneer komt de dag van de mannen? Want als iemand het verdiend,dan zijn zij het!
Ze hebben het altijd over vrouwenhaat. De mannenhaat is veel groter. Ook dit is hier weer een voorbeeld van.
Jammer van Rotterdam om de geschiedenis te vervalsen. Dat geeft een ander hetzelfde recht om bv de slavernij door de VOC als onwaar te bestempelen. Ook mag je niet klagen als kinderen de holocaust bestempelen als onwaar. Ze doen dan niet anders dan het bestuur van Rotterdam.