ROTTERDAM- In hoger beroep is de 36-jarige Garland van der K. door het gerechtshof in Den Haag veroordeeld tot 17,5 jaar gevangenisstraf en tbs met dwangverpleging voor de moord op zijn partner Shella. De gruwelijke daad vond plaats op 18 januari 2022 in haar woning op de Lange Hilleweg in Rotterdam-Feijenoord, waar hij haar in het bijzijn van haar minderjarige kinderen met tientallen messteken om het leven bracht.
Op de avond van 18 januari 2022 meldde Van der K. zich rond 23.40 uur bij het politiebureau op het Doelwater in Rotterdam. Kalm zei hij: ‘Ik heb mijn vrouw neergestoken. Ze is thuis.’ Agenten vonden Shella (30) dood in haar woning. Een forensisch onderzoek toonde 62 steek- en snijwonden, met hevig bloedverlies als doodsoorzaak. Haar 13-jarige zoon probeerde zijn stiefvader te stoppen, terwijl haar 3-jarige dochterje ook getuige was van het drama.
Van der K. en het slachtoffer hadden een turbulente relatie van 10 jaar, vol jaloezie en spanningen. Vooral Van der K. was extreem jaloers en controleerde zijn vrouw voortdurend. Zij wilde de relatie beëindigen, wat hij niet accepteerde. In WhatsApp-berichten bedreigde hij haar al weken eerder, zoals op 8 december 2021: ‘Als je mij scott, gaat je kind zonder moeder leven.’ Op de bewuste avond liep een ruzie over hun breuk uit de hand, waarna Van der K. een mes pakte en zijn dreigement uitvoerde.
In hoger beroep oordeelt het hof dat Van der K. met voorbedachte rade handelde, niet in een opwelling. Hij had ruim een maand de tijd om over zijn plan na te denken, zoals blijkt uit zijn bedreigingen. Na de moord dronk hij kalm een glas cognac, trok andere kleren aan en bracht de kinderen naar het politiebureau. Het hof bestempelt de moord als femicide, gedreven door Van der K. zijn jaloezie en controledrang en vindt de aanwezigheid van de kinderen extra belastend.
In eerste aanleg kreeg Van der K. 18 jaar cel van de rechtbank Rotterdam, maar in hoger beroep wordt dit 17,5 jaar vanwege een te lange behandeling van de zaak. Daarnaast krijgt hij tbs met dwangverpleging. Deskundigen stellen een persoonlijkheidsstoornis met antisociale en paranoïde kenmerken vast, gecombineerd met verslavingsgevoeligheid en weinig empathie. Zonder behandeling is herhaling waarschijnlijk. Hoewel Van der K. verminderd toerekeningsvatbaar is, vindt het hof een lange celstraf nodig als vergelding en om herhaling tegen te gaan.
Shella’s kinderen, ouders en een vriend krijgen schadevergoedingen. Haar zoon (13) ontvangt 65.100 euro, haar dochtertje van destijds 3-jaar krijgt 64.280 euro, haar moeder 29.831,68 euro, haar vader 17.500 euro en een vriend 1.136,47 euro. De vorderingen van Shella’s stiefmoeder en broer worden afgewezen, omdat zij niet onder de wettelijke regels voor affectieschade vallen.
Wie mag die vergoedingen gaan betalen? Toch zeker niet die randdebiel die zo graag steekt?