SCHIEDAM– De voorzitter van de Landschapstafel Midden-Delfland waarschuwt de Schiedamse gemeenteraad voor de gevolgen van een vertrek uit de regionale samenwerking. Daarmee zou de stad jaarlijks 10.500 euro besparen, maar volgens betrokken partijen is dat een ondoordachte bezuiniging. Voorzitter Fenna Noorder , tevens partijloos burgemeester van Midden-Delfland, stelt dat het plan nadelig is voor zowel Schiedam als de omliggende regio.
De Landschapstafel is een samenwerkingsverband van zeventien partijen – waaronder gemeenten, provincie, natuurorganisaties en agrarische verenigingen – die zich gezamenlijk inzetten voor het open, groene landschap van Midden-Delfland. Deelnemers stemmen projecten af, zoeken samen naar financiering en proberen plannen te maken die verder gaan dan de grenzen van één gemeente. Volgens Noorder dreigt Schiedam met haar vertrek niet alleen het netwerk en de invloed van de samenwerking kwijt te raken, maar ook een reeks concrete voordelen. ‘In de motivatie van het college is geen aandacht geschonken aan de baten’, meldt ze. ‘Die zijn er wel degelijk.’
Midden-Delfland is in 2017 door de Provincie aangewezen als Bijzonder Provinciaal Landschap. Het gebied is belangrijk als groene buffer tussen stedelijke gebieden. Het speelt een rol bij recreatie, natuur, landbouw én woningbouw, die steeds meer druk legt op de ruimte. Noorder verwijst naar een uitspraak van het Bestuurlijk Overleg Leefomgeving, waarin staat dat het verbeteren van het regionale groenblauwe netwerk belangrijk is voor de leefbaarheid, juist omdat er in de Zuidelijke Randstad veel nieuwe woningen bij komen. ‘Het BPL Midden-Delfland is ondersteunend aan de woningbouwopgaven’, aldus Noorder. Een deel van dit landschap ligt zelfs binnen de gemeentegrenzen van Schiedam.
Om duidelijk te maken wat Schiedam dreigt te verliezen, wijst Noorder op meerdere lopende initiatieven waarbij de stad via de Landschapstafel is betrokken. Zo werkt Schiedam samen met omliggende gemeenten aan de inpassing van extra spoorlijnen tussen Delft en Rotterdam, waarbij niet alleen naar mobiliteit wordt gekeken, maar ook naar de invloed op landschap en woningbouw. Daarbij wordt gezocht naar gezamenlijke oplossingen en extra mogelijkheden voor recreatie en natuur. Ook speelt Schiedam een rol in de regionale investeringsagenda van de Zuidelijke Randstad. Dankzij inzet van de Landschapstafel is daarin nu aandacht voor het groene landschap, met concrete voorstellen zoals verbeteringen aan de Polderweg, het station Kethel als groene halte en de aanleg van groenblauwe verbindingen. Verder helpt de Landschapstafel bij het uitwerken van provinciale plannen voor natuurherstel, reductie in het kader van het vermeende ‘stikstofprobleem’ en waterkwaliteit. Dat heeft al miljoenen opgeleverd, onder andere voor de Schiedamse recreatiegebieden. Tot slot wordt er gewerkt aan het gebied rond de Schieknoop, waar stad en landschap elkaar raken. Samen met Schiedam wordt daar gewerkt aan betere wandel- en fietsroutes en nieuwe recreatieve voorzieningen. Volgens Noorder laat dit zien dat de Landschapstafel geen uitvoerende partij is, maar wel van grote waarde is voor afstemming, belangenbehartiging en het binnenhalen van geld. De jaarlijkse bijdrage die gemeenten leveren, krijgen zij volgens haar ruimschoots terug in kennis, samenwerking en concrete verbeteringen.
Ze wijst erop dat veel van de grote opgaven waar gemeenten mee te maken hebben – zoals woningbouw en bereikbaarheid – niet ophouden bij de gemeentegrens. De Landschapstafel helpt juist om die vraagstukken in samenhang aan te pakken. Volgens Noorder is het idee dat Schiedam het met minder geld beter of sneller kan doen, misleidend. Ze sluit af met een duidelijke oproep: ‘Wij roepen de gemeente Schiedam op om de komende jaren de samenwerking aan de Landschapstafel te continueren. Alleen ga je misschien sneller, samen kom je verder.’
Boeit ze geen reet!
Wanneer blijkt dat dit een foute beslissing was, zijn zij al weg.
Daarom zeg ik al jaren dat ambtenaren vervolgd zouden moeten worden, als ze tegen beter weten in, domme beslissingen hebben genomen.
Nu komt men altijd en overal met alles weg, sterker nog, men werkt zich, ondank gebleken grove fouten, gewoon omhoog in het bedrijfsleven.
De rekening krijgt de belastingbetaler, (deze zou dus op het bordje van verantwoordelijk ambtenaar moeten liggen!)